Menu

Dezynfekcja oferta

Dezynfekcja niszczy formy wegetatywne mikroorganizmów. Im dłuższy czas działania, im wyższe stężenie środka dezynfekcyjnego, tym większa skuteczność.

Dezynfekcja - definicja
Dezynfekcja (po polsku dosłownie oznacza odkażanie) – postępowanie mające na celu niszczenie drobnoustrojów i ich przetrwalników. Dezynfekcja niszczy formy wegetatywne mikroorganizmów, ale nie zawsze usuwa formy przetrwalnikowe. Zdezynfekowany materiał nie musi być jałowy. Dezynfekcja, w przeciwieństwie do antyseptyki dotyczy przedmiotów i powierzchni użytkowych

Dezynfekcja zapobiegawcza
Stosowana jest w miejscach szczególnie narażonych na różnego rodzaju zakażenia przez drobnoustroje i inne mikroorganizmy. Pozwala ona całkowicie niwelować zagrożenia związane z tym właśnie problemem. Przykładowymi miejscami gdzie odbywają się tego typu działania są: kuchnia w gospodarstwie domowym, stołówka, łaźnia lub często używane przedmioty takie jak: naczynia.

Dezynfekcja ogniskowa
Wykonywana jest jako bieżąca i końcowa. Dezynfekcja bieżąca podejmowana jest w samym środku ogniska zakażenia (np. przy łóżku chorego) lub w otoczeniu nosiciela. Dezynfekcję końcową przeprowadza się w pomieszczeniach, w których przebywał chory.

Metody dezynfekcji

Do dezynfekcji stosuje się metody fizyczne, chemiczne i termiczno-chemiczne.

Czynniki fizyczne używane do dezynfekcji:

Para wodna - do dezynfekcji wcześniej oczyszczonego sprzętu, odzieży, unieszkodliwiania odpadów, używa się pary wodnej w temperaturze 100–105 °C pod zmniejszonym ciśnieniem (0,5–0,45 atm). Pary wodnej pod normalnym ciśnieniem używa się do odkażania m.in. wyposażenia sanitarnego.

Promieniowanie - do odkażania używa się promieni UV o długości fali 256 nm, które niszczą drobnoustroje w powietrzu i na niezasłoniętych powierzchniach.

Czynniki chemiczne używane do dezynfekcji:

czwartorzędowe sole amoniowe

alkohole, np. alkohol etylowy, alkohol izopropylowy

aldehydy, np. formaldehyd, aldehyd glutarowy

związki fenolowe, np. krezol, rezorcynol

biguanidy, np. chlorheksydyna

związki metali ciężkich, np. srebra, miedzi, rtęci

związki halogenowe, np. jodyna, chloramina, jodofory

fiolet krystaliczny (barwnik), mleczan etakrydyny (Rivanol)

utleniacze - nadtlenki, np. H2O2 lub nadmanganiany, np. nadmanganian potasu

tenzydy, np. mydła

kwasy i zasady.

Powyższa metoda usuwa większość drobnoustrojów jednak nie zapewnia całkowitej pewności. Dlatego nie kiedy zdezynfekowany materiał nie jest jałowy jednak spełnia wszelkie normy w kwestiach przedmiotów użytkowych jak i powierzchni.

Wyniki dezynfekcji zależą od trzech czynników:

Pierwszym i podstawowym czynnikiem jest gatunek drobnoustrojów , ich liczebność i aktywność fizjologiczna,

Kolejnym ważnym aspektem są właściwości chemiczne i fizyczne używanej metody dezynfekcji, stężenie, jak również czas działania,

Dodatkowym aspektem jest środowisko w jakim jest wykonywana dezynfekcja – temperatura, wilgotność, pH, obecność materii organicznej i poziom kationów.

Podsumowując aby dezynfekcja była skuteczna, środek odkażający powinien mieć odpowiednie stężenie, najkorzystniejsze dla danych warunków, mieć bezpośredni kontakt z masą lub powierzchnią odkażanych przedmiotów. Działać przez określony czas i w odpowiedniej temperaturze.

Projektowanie stron internetowych Master-NET